การจุติลงในดอกบัว

“การเกิดจากดอกบัว” นั้นมีกล่าวไว้ในพระไตรปิฎกว่าพระอุบลวรรณาเถรีเกิดจากดอกบัว ถามว่าเกิดได้อย่างไร? เรื่องราวการเกิดในดอกบัวนั้นมีพบอยู่หลายภพภูมิ ในบทความนี้ผู้เขียนจะขออธิบายตามที่ได้ปฏิบัติมาด้วยตนเองอาจจะต่างจากตำราต่างๆ ไม่มีในตำราใดๆ หากผิดพลาดต้องขออภัย ดังต่อไปนี้ครับ

๑ เหตุที่จุติลงในดอกบัว

การปฏิสนธิจิตนั้นมีสองแบบใหญ่ๆ คือ การปฏิสนธิใกล้ขันธ์ห้าเก่า เช่น เมื่อคนตายลง จิตวิญญาณจะเกิดใหม่ใกล้ๆ ร่างเก่า เพราะยังมีความอาลัยในขันธ์ห้าเก่า แบบที่สองก็คือ การปฏิสนธิโดยไม่อาลัยในขันธ์ห้า แบบนี้ส่งผลให้เกิดใหม่โดยหลุดพ้นจากขันธ์เดิมและเกิดในดอกบัวหรือสิ่งอื่นๆ ได้ เช่น นาจาเกิดครั้งแรกในไข่มุกสวรรค์ เกิดครั้งที่สองในดอกบัว, ซุนหง๋อคงเกิดครั้งแรกในหิน, เยี่ยหัวเกิดในดอกบัวทอง ฯลฯ เหล่านี้ก็ล้วนเกิดในสิ่งอื่นๆ ทั้งสิ้น การจุติลงในดอกบัวก็เป็นอีกสิ่งที่เกิดได้ครับ โดยเฉพาะในมิติทิพย์ เมื่อใดที่ผู้นั้นได้สละความอาลัยในขันธ์ทั้งห้าได้แล้ว เขาก็จะจุติลงในสิ่งอื่นๆ ไม่ใช่ครรภ์มารดา และไม่ใกล้กับขันธ์เดิม

๒ จุติในดอกบัวแตกต่างอย่างไร?

ดังที่กล่าวแล้วว่าการปฏิสนธิใหม่ในภพภูมิใหม่นั้นมีสองแบบใหญ่ๆ สำหรับผู้ที่หมดความอาลัยในขันธ์ห้าเดิมจะเกิดในดอกบัวได้ เหมือนการเกิดในพุทธเกษตรจะเกิดจากดอกบัวทั้งสิ้น การเกิดแบบนี้จะแตกต่างจากการเกิดแบบทั่วไปคือ “จะหลุดพ้นจากสัญญาเก่า” แท้จริง คือ หลุดพ้นจากขันธ์ห้าเดิมได้ครับ แต่ถ้าจะให้ปฏิบัติเพื่อระลึกชาติก็ทำได้แต่ไม่หลงกับอดีตชาติแล้ว จิตวิญญาณทั่วไปมักไม่ได้เกิดแบบนี้ ดังนั้น จะมีสัญญาเก่า ความอาลัยอาวรณ์เก่าๆ เดิมๆ ในชาติภพก่อนๆ อยู่ ส่งผลต่อการดำรงอยู่ในชาติภพใหม่ คล้ายไม่ได้เกิดเป็นคนใหม่แท้จริง ยังมีความเป็นคนเก่าเหลืออยู่ ค้างคาอยู่ในใจ ความอาลัยยึดติดยังไม่หมดสิ้น

๓ ความหมดอาลัยในขันธ์ห้าเก่า

เช่น นาจาเลาะเนื้อคืนพ่อ, กระดูกคืนแม่ ฯลฯ กำลังจิตจากการที่สละร่างกายนั้นเองทำให้หมดความอาลัยในขันธ์ห้าเดิมและสามารถกำเนิดใหม่ในดอกบัวได้ สำหรับท่านที่ได้ขันธปรินิพพานนั้นจะหมดความอาลัยในขันธ์ห้าเก่าและสามารถจุติในดอกบัวได้เช่นกัน ทั้งยังมีโอกาสเกิดใน “พุทธเกษตรของพระศากยมุนี” ได้อีกด้วย การไปอยู่ในพุทธเกษตรใดๆ นั้นมีสองแบบ คือ แบบไปอยู่ชั่วคราวด้วยผลบุญยังผล กับการไปอยู่ที่นั่นถาวรเป็นคนของที่นั่นเลย สำหรับการเกิดอยู่ที่นั่นเลยจะต้องผ่านขันธปรินิพพานก่อนครับ ส่วนท่านที่ยังไม่ผ่าน ได้ไปอยู่เพราะทำบุญมากจะอยู่ได้ชั่วคราว จากนั้นจะต้องลงมาเกิดใหม่ในโลกนี้เพื่อปฏิบัติใหม่อีก

๔ การเกิดในดอกบัวมีทั่วไป

ไม่ได้มีแต่ในพุทธเกษตรเท่านั้น หากผู้นั้นหมดอาลัยในขันธ์ทั้งห้าแล้ว ละจากขันธ์เก่าก็สามารถมาเกิดใหม่ในดอกบัวได้ เช่น พระอุบลวรรณาเกิดในดอกบัวในโลก, เยี่ยหัวเกิดในดอกบัวทองบนสวรรค์ ฯลฯ แต่สิ่งนี้ก็ไม่ใช่ของง่าย เพราะจะต้องมีกำลังจิตที่แน่วแน่ไม่อาลัยในขันธ์ห้าอย่างแท้จริงหรือว่าต้องได้ขันธปรินิพพานนั่นละ ผู้ที่มีกำเนิดแบบนี้คือผู้ที่สำเร็จธรรมแล้วแต่กาลก่อน การสำเร็จธรรมนี้ ไม่ได้แปลว่าจะต้องไม่เกิดอีก ไม่เกี่ยวกับการเกิดหรือไม่เกิดครับ ผู้สำเร็จธรรมแล้วมีปัญญาพอที่จะเกิดอีกหรือไม่เกิดอีกก็ได้แต่อย่าไปยึดว่าจะต้องไม่เกิดอีก อย่าไปยึดความไม่เกิดอีกเป็นความเที่ยงแท้แน่นอน อย่าไปยึดว่าจะว่างเปล่าหายสูญ

๕ การจุติในดอกบัวดีอย่างไร?

ข้อดีคือจะเหมือนคนใหม่อย่างแท้จริง จะไม่อาลัยอาวรณ์ในชาติภพเก่า ไม่อาลัยอาวรณ์ในขันธ์ห้าเดิมอีกครับ เทพเทวดานั้นหลายท่านก็ไม่ได้จุติในดอกบัว หลายท่านเมื่อตายลง จิตวิญญาณจะเกิดอยู่ใกล้ๆ กับร่างเก่าเดิม เพราะยังมีความอาลัยในขันธ์ห้าเดิม ความเป็นคนเดิม ญาติพี่น้องเดิมๆ จะต้องมีเทวทูตไปรับตัวมา แล้วผ่านกระบวนการหลายอย่าง เช่น การให้ดื่มน้ำชาลืมชาติ เพื่อให้ลืมเรื่องเก่าๆ แล้วเป็นคนใหม่ เริ่มต้นชีวิตใหม่ในชาติภพใหม่ให้ได้อย่างสมบูรณ์ ทว่า เทพเทวดาทั้งหลายก็ยังมีความอาลัยในชาติภพเก่าอยู่บ้างครับ เมื่อกาลเวลาผ่านไป โลกเปลี่ยนแปลงไป คนที่เรารักบนโลกก็ตายหมด แต่ความอาลัยยังคงมี!

เราจะเริ่มต้นชีวิตใหม่ได้อย่างแท้จริงเมื่อผ่านขันธปรินิพพานครับ