ทำอย่างไรจึงไม่เป็น “แอนตี้ไครสต์” ?

โดย



“แอนตี้ไครสต์” เป็นคำที่เรามักพบเสมอในศาสนาคริสตร์ ความหมายคล้ายกับมารในศาสนาพุทธเรานี่ละ ทว่า ไม่ได้แปลว่าชาวพุทธจะไม่เป็น จะมีแต่พวกต่อต้านศาสนาคริสตร์เท่านั้นที่เป็น ไม่ใช่นะครับ ปัจจุบันมีชาวพุทธจำนวนมากกำลังกลายเป็นแอนตี้ไครสต์โดยไม่รู้ตัว ในบทความนี้จะขอนำมาอธิบาย ดังต่อไปนี้
  
๑ แอนตี้ไครสต์ คืออะไร?
แอนตี้ไครสต์ คือ คนที่ต่อต้านพระธรรมของพระคริสตร์ เหมือนมารในศาสนาพุทธ ทว่า ไม่ใช่มาร พวกนี้จะมี “ปีศาจงู” ครอบงำทำให้ตกเป็น “ร่างปีศาจงู” ทั้งนี้ต้องเข้าใจว่าปีศาจงูไม่ใช่ลูซิเฟอร์ เพราะลูซิเฟอร์นี้เป็นเทพสวรรค์ มีเชื้อสายเทพ แต่เพราะทำผิดกฏสวรรค์แล้วหนีลงมาอยู่ในโลก จัดเป็นประเภทเดียวกับซาตาน ปีศาจงูไม่ใช่เทพ เมื่อคนตกเป็นร่างของปีศาจงูแล้ว พวกเขาจะมีพฤติกรรม “ต่อต้านพระคริสตร์” พระธรรมคำสั่งสอนของศาสนาคริสตร์โดยที่ “ไม่ได้อะไรเลย” ไม่ใช่ว่ารับจ้างต่อต้านแล้วได้เงิน เพราะมีคนจ้างมามันก็ไม่ใช่ครับ พวกเขากลายเป็นร่างของปีศาจ ทำงานให้ปีศาจโดยที่ไม่ได้อะไร และกลายเป็นปีศาจในที่สุด

๒ สิ่งที่คล้ายกับแอนตี้ไครสต์
แต่ไม่ใช่แอนตี้ไครสต์ มีมากมายหลายแบบ เช่น คนที่ไม่หลงในศาสนาใดๆ แต่ใช้ความคิดตัวเองวิเคราะห์สิ่งต่างๆ ในการดำรงชีวิต คนเหล่านี้แม้ไม่หลงศาสนาแต่ก็ไม่ต่อต้านศาสนาด้วยครับ เพราะไร้ประโยชน์ที่จะต่อต้านศาสนาแล้วไม่ได้อะไร, คนที่เชื่อในหลักวิทยาศาสตร์ และไม่เชื่อวิถีศาสนา แบบนี้อาจไม่ใช่พวกแอนตี้ไครสต์ เพราะพวกเขาไม่ได้ทำตัว “แอนตี้” หรือต่อต้านใครหรืออะไรเป็นพิเศษ คนเรานั้นสามารถจะไม่นับถือศาสนาคริสตร์หรือศาสนาอะไรก็ได้ แต่ไม่จำเป็นต้องเป็นแอนตี้ไครสต์ ดังนี้ ผู้ที่เป็นแอนตี้ไครสต์แตกต่างจาก “คนปกติที่ไม่นับถือศาสนา” แน่นอน เพราะมี “พฤติกรรมการต่อต้าน” ที่ไม่อาจจะหยุดยั้งได้

๓ ลักษณะของพวกแอนตี้ไครสต์
พวกแอนตี้ไครสต์มีลักษณะเฉพาะแต่พวกเขา “แนบเนียนมากที่จะหลอกมนุษย์” ทำให้ไม่มีใครดูออกว่าเขาคือแอนตี้ไครสต์หรือร่างของปีศาจงู เช่น การพูดเพราะๆ การพูดจาดีมีสัมพันธ์ดีกับคนทั่วไป นอกจากนี้พวกเขายัง “รู้มาก” รู้เยอะไปหมดเพราะอะไร? เพราะปีศาจงูจะหลอกให้กินผลไม้แห่งการรู้ ทำให้พวกเขารู้เยอะแต่รู้ไม่จริง ไม่แจ้งจริง มนุษย์เรานั้นไม่ได้รู้อะไรมาก ที่เรารู้มากเพราะเราเรียน, เรารับรู้, รับฟังมาจากคนอื่น จริงไหมครับ แต่คนพวกนี้จะหลงตัวเองคิดว่าตัวเองคือผู้รู้หรือฉันรู้แล้ว โดยเฉพาะการรู้ว่าอะไรถูก, ผิด, ดี, ชั่ว ในขณะที่ศาสนาคริสตร์จะสอนว่าสิ่งเหล่านี้ไม่ใช่หน้าที่ของมนุษย์จะพิพากษาได้ พระเจ้าจะกระทำเอง
                                                                                                   
๔ พิษธรรมะกับพวกแอนตี้ไครสต์
พวกแอนตี้ไครสต์จะเข้าใจธรรมะผิดเพี้ยนไปหมดเพราะพิษของผลไม้แห่งความรู้ เรียกว่า “พิษธรรมะ” ก็ได้ แต่พวกเขาจะหลงตัวเองว่า “พวกเขาถูกเสมอ” และเขาจะมองว่าคนที่คิดต่างผิดเสมอ พวกเขาจะมีความรู้มากมายมาต่อล้อต่อเถียงกับคนอื่นได้ไม่มีที่สิ้นสุดเพื่อจะแสดงตัวว่าพวกเขาคือ “ผู้รู้ที่แท้จริง” เพื่อจะทำให้พระคริสตร์กลายเป็นคนโง่หรือรู้ไม่เท่าตัวเองเพื่อหลอกล่อให้มนุษย์ทั้งหลายหันออกมาจากพระคริสตร์แล้วมาหลงพวกเขาแทน มนุษย์ที่ตัดสินคนจากคำพูดก็ดี จากความรู้ก็ดี ก็จะหลงกลพวกนี้ โดยไม่รู้จักคิดเลยว่าคนพวกนี้ไม่มีใครตรัสรู้แจ้งจริงสักคน พวกเขาแค่อาศัยการ “รับรู้” เช่น การอ่านตำรา การฟังมา ฯลฯ ทั้งนั้น

๕ ทำอย่างไรจะไม่เป็นแอนตี้ไครสต์
อย่างแรกต้องมี “สติ” เท่าทันตัวเราเองว่า “เรายังไม่ใช่พระพุทธเจ้า ยังไม่ได้ตรัสรู้นี่หว่า?” ต่อให้ไปรับรู้สิ่งใดมาก็แล้วแต่ หากมีสติเท่าทันได้อย่างนี้ก็จะไม่หลงตัวเองว่าตนรู้แจ้งแล้ว ตรัสรู้จริงแล้ว ย่อมจะเข้าใจตัวเองว่า “เราก็แค่ไปรับรู้รูป” มาเฉยๆ เท่านั้นเอง แล้วสักแต่ว่ามันคือรูป รูปคือความว่าง, ความว่างคือรูป สิ่งที่เรารับรู้ได้ล้วนว่างเปล่าทั้งนั้น ไม่มีอะไรน่าหลงเลยและการที่เราคิดได้แบบนี้ไม่ใช่ว่าเราตรัสรู้ความไม่มีแล้วไปยึดเอาความไม่มี, ความว่าง ฯลฯ มาเป็นธรรมะนะ ไม่ใช่ แบบนั้นก็หลงซ้อนหลงเข้าไปอีก นอกจากนี้ เราจะ ต้องไม่นิยมต่อต้านใคร ไม่ว่าใครทั้งนั้น ต่อต้านเพื่ออะไร? ให้ได้อะไร? ไม่มีประโยชน์ ทำงานของเราดีกว่า
                             
ไม่ต้องต่อต้านใคร คนเราทำผิดแค่ไหน เขาก็ได้รับผลของเขาเอง

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

บทความที่ได้รับความนิยม

ไม่ปฏิบัติดีกว่าปฏิบัติธรรมพลาด?

โดย
รูปภาพ
ไม่ปฏิบัติธรรมอะไรคุณก็เป็นมนุษย์ธรรมดา แต่ถ้ามาปฏิบัติธรรมแล้วผิดพลาดคุณอาจไม่เหลือความเป็นคนได้ บางคนกลายเป็นร่างปอบ บางคนกลายเป็นผีเฝ้าตำรา เพราะธรรมะเป็นของสูง จะปฏิบัติได้ต้องมีศีลดี ไม่ต่างจากการฝืกวิชาอาคม ในบทความนี้ขออธิบายเรื่อง ไม่ ปฏิบัติธรรมดีกว่าอย่างไร   ดังต่อไปนี้ ๑ แม้แต่หลวงพ่อดังๆ ก็พลาดทั้งนั้น สิ่งที่คุณควรตระหนักก่อนอย่างแรกคือ แม้แต่หลวงพ่อสด หลวงปู่มั่น ฯลฯ ก็พลาดมาแล้วทั้งนั้น ปฏิบัติแล้วเกิดสัญญาวิปลาสครับ “แล้วคุณเป็นใครมาจากไหนดีเด่กว่าพระเหล่านี้อย่างไร?” เลยหลงว่าตัวเองถูกต้องแล้ว ไม่พลาด? ปฏิบัติธรรมเอง บางคนครูบาอาจารย์ก็ไม่มี รู้ไหมพวกที่เป็นปอบวิชาน่ะมันก็ปฏิบัติเองนี่ละ ของแบบนี้ไม่ใช่ของเล่นๆ มาทำเล่นๆ กันได้ ธรรมะก็เหมือนไฟ เหมือนงูพิษ ไม่ต่างจากวิชาอาคม ทำไม่ดีก็กลายเป็นผีปอบได้ ตอนนี้ กำลังเริ่มเป็นกันแล้ว และเป็นกันมาก ไม่ใช่ผีปอบนะเป็นอะไรกันก็ไม่รู้ เป็นเยอะและหนักด้วย คนเราทุกคนนะ “ต้องพลาดมาก่อนทั้งนั้น” ไม่มีใครตรัสรู้แต่ต้น แต่เราจะรู้ตัวไหมว่าพลาด?            ...
อ่านเพิ่มเติม

ปฏิบัติธรรมแล้วเพี้ยนจะแก้อย่างไร?

โดย
รูปภาพ
ในบทความที่แล้วได้อธิบายเรื่อง “ความผิดเพี้ยนในผู้ปฏิบัติธรรม” มาแล้วว่ามีตัวอย่างอย่างไรบ้าง ถามว่าแล้วจะแก้ไขอย่างไร? ก็พอมีทางครับ แต่ไม่ง่าย เพราะบางคนหลงทางไปไกล เตลิดเปิดเปิงจนเกินจะรั้งได้ทัน การแก้ไขควรแก้ไขเร็วๆ แต่เนิ่นๆ ให้สติแรงๆ (อาจต้องด่า ) ในบทความนี้จะขอนำมาอธิบาย ดังต่อไปนี้ ๑ อยู่กับความเ ป็นจริง อย่าไปอยู่กับตำรา, ทฤษฎี, หลักการ ฯลฯ อะไรทั้งนั้น เลิกครับ กลับมาอยู่กับชีวิตจริงๆ ความเป็นจริงของเราให้ได้ คุณพอแยกออกนะ ระหว่างโลกแห่งความจริง กับโลกแห่งความฝัน, จิตนนาการ, หลักการ, ทฤษฎีหรืออุดมการณ์ต่างๆ มันคนละอย่างกัน คนเราถ้าอยู่บนโลกแห่งความจริงแล้วเรียนรู้จากตำรา ถือตำราคือเครื่องมือที่ใช้ในชีวิตจริง ก็ไม่มีปัญหาอะไร แต่หลายคนใช้ตำราไม่เป็น ถูกตำราใช้ เป็นทาสตำรา ก็จะมองว่าตำราคือความจริง ตรงนี้ละ คุณเริ่มหลุดจากโลกแห่งความจริงไปสู่โลกแห่งตำรา, อุดมการณ์ และทฤษฎีต่างๆ มีสติให้ไวๆ ครับ ก่อนที่จะ “หลุดลอย” ออกไปจากโลกแห่งความจริงมากเกินไป กลับมาตั้งฐานให้ได้ ๒ กลับมาตั้งฐานไวๆ มีสติไวๆ แล้วกลับมาที่ฐาน มีกี่ฐาน? มีสี่ฐานให้เลือกนะ ฐานกาย, ฐานเวทน...
อ่านเพิ่มเติม

ปฏิบัติธรรมผิดหมดทุกคนน่ะละ

โดย
รูปภาพ
ไม่มีใครตรัสรู้แจ้งมาก่อนปฏิบัติธรรม เมื่อปฏิบัติธรรมด้วยความไม่รู้ ดังนั้น “ทุกคนก็ต้องปฏิบัติผิดทั้งหมด” ใครมีสติไวก่อนก็เข้าสู่สุญตา ล้างความคิดเลอะเทอะออกได้เร็วก่อนเท่านั้นเอง ส่วนใครยังไม่มีสติก็ยังไม่รู้ว่าตัวเองผิดตรงไหน? ในบทความนี้ขออธิบายเรื่อง คนเราทุกคนปฏิบัติธรรมผิดหมดได้อย่างไร?   ดังต่อไปนี้ ๑ ไม่ผิดหรอกที่ผิด “ผิดเป็นครู” คนเราจะมีครูได้เมื่อรู้ตัวว่าผิด คนที่ยังไม่รู้ตัวว่าผิดจะยังไม่มีครู เมื่อยังไม่มีครูก็ยังลองผิดลองถูกของตัวเองต่อไป ดังนั้น ไม่ผิดหรอกที่ผิด ต้องผิดก่อนนี่ละจึ ง จะมีครูได้ ต่างกันก็แค่ใครมีสติได้ก่อนก็รู้ตัวก่อนว่าตนเองผิดตรงไหน? เมื่อรู้ผิดแล้วแก้ไขก็เรียกว่า “บัณฑิต” หรือผู้มีการศึกษา ไม่ได้ศึกษาอะไรไกลตัวหรอก ศึกษาเพื่อดูตัวเองว่าเราผิดพลาดอะไร ตรงไหนก็แก้ไขตรงนั้น เท่านั้นเอง คนเราจะเลิกหลงตัวเองได้ก็เมื่อ “มีสติรู้ตัวว่าผิด” ว่าเออ เรามันก็ผิดได้นะ ความหลงตัวเองก็จะลดลงไปได้ แต่คนที่ยังไม่มีสติรู้ตัวว่าผิด ก็จะหลงตัวเองอยู่ต่อไป ก็จะไม่รู้ว่าตนเองต้องแก้ไขตัวเองตรงไหน? ดังนั้น ความผิดจึ ง เป็นครูสอนเรา ๒ การมีสติที่แท้จริ...
อ่านเพิ่มเติม