สังคมธรรมที่ผิดเพี้ยน

โดย



หลายท่านเริ่มเบื่อหน่ายกับชุมชนธรรมะในสื่อออนไลน์ต่างๆ สาเหตุมาจาก “สังคมธรรมที่ผิดเพี้ยน” ไม่ใช่สังคมธรรมของผู้มีธรรมอันแท้จริง ทำไมจึงกล่าวเช่นนี้? เพราะหลายคนเริ่มเห็นและมีประสบการณ์แล้วว่าการพูดคุยธรรมะไม่ได้หมายความว่าคนๆ นั้นจะมี “ใจเป็นธรรมะ” ในบทความนี้ขออธิบาย ดังต่อไปนี้ครับ
  
๑ สังคมที่มีแต่การทะเลาะเบาะแว้ง
เช่น บางชุมชนที่มีธรรมะเอาไว้เพื่อ “ฟาดฟันเล่นงานคนอื่น” หาได้มีไว้เพื่อให้ตนเองตื่นแจ้งและหลุดพ้น ไม่ หลายท่านคงเห็นแล้ว มีประสบการณ์แล้ว ตระหนักแล้วว่ามีคนแบบนี้อยู่จริงๆ คนที่ปากพูดธรรมะ แต่ใจนี้ไม่มีธรรมะ ใจมีแต่จะเล่นงาน ประหัดประหารเอาชนะคะคานกัน สังคมธรรมะแบบนี้ย่อมมีแต่การทะเลาะเบาะแว้ง ไม่ช่วยให้เกิดการพัฒนาจิตใจอะไรได้เลย การสนทนาธรรมที่แท้จริงนั้น ผู้เขียนเคยกล่าวแล้วว่าเขาจะต้องเคารพกันและกันก่อน และต่างก็ศรัทธากันและกันด้วยจริงใจ มิใช่คิดแต่จะเอาชนะอีกฝ่าย แต่จะต้องคิดว่าอีกฝ่ายเป็นดั่งอาจารย์ของตน ที่จะช่วยให้ตนตื่นแจ้งหลุดพ้นได้ ทว่า สังคมแบบนี้ไม่มีเลย

๒ สังคมที่อยากได้หน้ากว่าใครเขา
เช่น ทำบุญเอาหน้า, แสดงธรรมเอาความเหนือกว่าใคร ฯลฯ อยากเด่นอยากดัง อยากได้รับการยอมรับว่ามีธรรมเท่านั้นเอง สังคมธรรมะแบบนี้มักมีการ “จัดงานใหญ่ๆ” ออกสื่อ ออกหน้าออกตา คนที่อยากได้หน้าก็จะชอบวัดแบบนี้ วัดที่มีสังคมไฮโซให้ ทำบุญทีจะต้องได้หน้าใหญ่ๆ จะต้องออกหน้า ออกสื่อ นี่ไม่ได้มีแต่ในเมืองกรุงนะครับ ต่างจังหวัดก็มีสังคมธรรมะที่ผิดเพี้ยนแบบนี้ แพร่ระบาดไปทั่วเหมือนกัน คนเข้าวัดก็มีปมในใจ อยากหาสังคมที่ทำให้ตนเองเด่นดัง มีหน้ามีตาได้ ทางวัดก็อยากได้โยมที่ทำบุญมากๆ ก็จัดให้ได้หน้า สังคมธรรมะที่ผิดเพี้ยนแบบนี้ก็เลยเกิดขึ้น มากขึ้น และแพร่ระบาดไปทั่วครับ ซึ่งไม่ใช่สังคมธรรมะที่แท้จริง

๓ สังคมที่วิปริตผิดเพี้ยนกันไปเอง
เช่น พวกที่มีธรรมะในแบบของตัวเองอันวิปริตผิดเพี้ยนไปจากศาสนาเดิมเหมือนผู้ที่อยากตั้งตนเป็นศาสดาใหม่มาเจอกับผู้ที่กระหายอยากเกาะอาศัยศาสดา เมื่อความต้องการกับสิ่งที่สนองกิเลสตัณหากันได้มาเจอกันอะไรจะเกิดขึ้นครับ? แน่นอน มันก็เลยกลายเป็น “ซ่อง” ดีๆ นี่เอง ภายนอกทุกอย่างจะดูดีมากเหมือนกับปีศาจที่แปลงกายเป็นพุทธะจะต้องหลอกคนให้ได้แนบเนียน มันก็ต้องมีเปลือกนอกที่ดูดี แต่เราจะรู้ได้เมื่อมีความรู้แจ้งในธรรมจริงๆ เมื่อเข้าไปดูให้ชัดๆ ก็จะรู้ว่าพวกนี้ปฏิบัติผิดเพี้ยนไปหมดเลย มีธรรมะแบบคิดเอง อุปทานกันไปเองหมดเลย หากเราไปบอกเขาๆ ก็จะรุมเถียง รุมเล่นงานเรา เขาก็จะเกิดมิจฉาทิฐิรุนแรงครับ
                                                                                                   
๔ สังคมธรรมะแบบเอออวยกันเอง
เช่น วัดบางวัด, กลุ่มคนบางพวก ที่เอออวยและยกย่องกันเองให้ผู้นำของตนเป็นพระโพธิสัตว์บ้าง, อรหันต์บ้าง, พุทธะบ้าง ฯลฯ แล้วแต่อยากจะยกยอปอปั้นจะแต่งเรื่องสร้างราวกันไป พวกนี้สุดท้ายแล้ว จะไปเกิดเป็นปีศาจกันหมดเลย หัวหน้าจะเป็นพญาปีศาจ สาวกลูกน้องก็คือปีศาจตัวน้อยๆ ทั้งหลาย สถานธรรมที่ดูดีบางแห่ง ยกย่องอาจารย์กันเอง ไม่มีนิกายใดรับรองธรรมให้ ผลคืออาจารย์คนนั้นกลายเป็นปีศาจบำเพ็ญธรรมเหมือนนางงูขาว และสาวกก็กลายเป็นบริวารปีศาจ นี่คือผลของการยกยอปอปั้นกันไปเอง ไม่มีใครมารับรองธรรมให้ อย่าไปทำอย่างนั้นเลยครับ เราเป็นมนุษย์ธรรมดาดีกว่า เอาตัวรอด หลุดพ้นให้ได้ก็พอแล้ว

๕ สังคมธรรมที่แท้จริงเป็นอย่างไร?
เช่น หมู่สงฆ์สาวกของพระพุทธเจ้าที่แท้จริง ต่อสายธรรมตรง ถูกต้องแท้จริง เหล่านี้ ท่านจะอยู่แบบมีสังคม ไม่ใช่อยู่แบบพระปัจเจกแน่นอนครับ มีสังคมธรรมะที่แท้จริงอยู่ แต่จะไม่หมกมุ่นคลุกคลีกับหมู่คณะไปวันๆ เหมือนปุถุชนนะ มีสังคมแต่แยกกันปฏิบัติ แยกกันอยู่ในป่าในเขา เมื่อเวลาจะมาเจอกันก็มาได้ด้วยญาณรู้ โดยมิได้นัดหมายอะไรแบบนั้น ปัจจุบันก็ยังมีครับ ที่เราเรียกว่าหลวงปู่เทพโลกอุดร ไม่ได้มีแค่องค์เดียวแต่มีมากมายเป็นหมู่คณะครับ นอกจากนี้ บนสวรรค์ก็มีหมู่คณะพระสาวกของพระพุทธเจ้าอยู่เช่นกัน ละสังขารแล้วพระอรหันต์ท่านไม่ได้ว่างเปล่าหายสูญนะ ท่านอยู่ที่ไหนก็ได้แต่จะพบในบางที่บ่อยๆ เป็นที่รู้กันเองครับ
                             
อย่ามัวเสียเวลากับสังคมธรรมะที่ผิดเพี้ยนอยู่เลยครับ

ความคิดเห็น

แสดงความคิดเห็น

บทความที่ได้รับความนิยม

ไม่ปฏิบัติดีกว่าปฏิบัติธรรมพลาด?

โดย
รูปภาพ
ไม่ปฏิบัติธรรมอะไรคุณก็เป็นมนุษย์ธรรมดา แต่ถ้ามาปฏิบัติธรรมแล้วผิดพลาดคุณอาจไม่เหลือความเป็นคนได้ บางคนกลายเป็นร่างปอบ บางคนกลายเป็นผีเฝ้าตำรา เพราะธรรมะเป็นของสูง จะปฏิบัติได้ต้องมีศีลดี ไม่ต่างจากการฝืกวิชาอาคม ในบทความนี้ขออธิบายเรื่อง ไม่ ปฏิบัติธรรมดีกว่าอย่างไร   ดังต่อไปนี้ ๑ แม้แต่หลวงพ่อดังๆ ก็พลาดทั้งนั้น สิ่งที่คุณควรตระหนักก่อนอย่างแรกคือ แม้แต่หลวงพ่อสด หลวงปู่มั่น ฯลฯ ก็พลาดมาแล้วทั้งนั้น ปฏิบัติแล้วเกิดสัญญาวิปลาสครับ “แล้วคุณเป็นใครมาจากไหนดีเด่กว่าพระเหล่านี้อย่างไร?” เลยหลงว่าตัวเองถูกต้องแล้ว ไม่พลาด? ปฏิบัติธรรมเอง บางคนครูบาอาจารย์ก็ไม่มี รู้ไหมพวกที่เป็นปอบวิชาน่ะมันก็ปฏิบัติเองนี่ละ ของแบบนี้ไม่ใช่ของเล่นๆ มาทำเล่นๆ กันได้ ธรรมะก็เหมือนไฟ เหมือนงูพิษ ไม่ต่างจากวิชาอาคม ทำไม่ดีก็กลายเป็นผีปอบได้ ตอนนี้ กำลังเริ่มเป็นกันแล้ว และเป็นกันมาก ไม่ใช่ผีปอบนะเป็นอะไรกันก็ไม่รู้ เป็นเยอะและหนักด้วย คนเราทุกคนนะ “ต้องพลาดมาก่อนทั้งนั้น” ไม่มีใครตรัสรู้แต่ต้น แต่เราจะรู้ตัวไหมว่าพลาด?            ...
อ่านเพิ่มเติม

อาการของการปฏิบัติธรรมพลาด

โดย
รูปภาพ
ในบทความก่อนได้อธิบายแล้วว่าการปฏิบัติธรรมผิดพลาดนั้นสู้ไม่ปฏิบัติธรรมแล้วเป็นคนปกติยังดีกว่าว่ามีความหมายอย่างไร? หลายท่านอาจยังไม่เข้าใจและไม่คิดว่าตัวเองก็เข้าข่ายปฏิบัติธรรมพลาดด้วย ดังนั้น จำต้องอธิบายเพิ่มเติมต่อไป ในบทความนี้ขออธิบายเรื่อง “ อาการของการ ปฏิบัติธรรมพลาด”   ดังต่อไปนี้ ๑ มีความเห็นผิดไปจากความจริง ดังคำกล่าวของเซนที่ว่า “ก่อนปฏิบัติธรรมเห็นภูเขาเป็นภูเขา เมื่อปฏิบัติธรรมเห็นภูเขาเป็นความว่าง หลังปฏิบัติธรรมสำเร็จแล้วเห็นภูเขาเป็นภูเขาดังเดิม” นี่ละครับ คนเราเมื่อปฏิบัติธรรมพลาด จะมีความเห็นผิดไปจากความเป็นจริงเรียกว่า “ทิฐิวิปลาส” คำว่าทิฐิ ก็คือความคิดเห็น คำว่าวิปลาส ก็คือผิดไปจากความจริง นั่นเอง หลายคนไม่รู้ตัว ขาดสติ ไม่ทราบว่าตนเองมีความเห็นผิดไปจากความเป็นจริง เพราะมองว่าฉันถูกต้อง ฉันมีธรรม ไปยึดติดเอาว่า “ธรรมะคือความถูกต้อง” เช่น ความว่างคือธรรมะ ความว่างคือความถูกต้อง ทีนี้ มองภูเขาเป็นความว่างก็ไม่รู้ตัว ไม่มีสติว่าตนเองเกิดทิฐิวิปลาส ขึ้น มาแล้ว พอจะเห็นภาพไหม? ๒ มีความเป็นเจ้าของธรรมะ “สัพเพธัมมา อนัตตา” ธรรมทั้งหลายมิใช่ตัวตนข...
อ่านเพิ่มเติม

ผู้มีปัญญาแท้ไม่อ้างหลักธรรม

โดย
รูปภาพ
หลายท่านชอบอ้างหลักการ, ทฤษฎี, หลักธรรมต่างๆ ทว่า การอ้างอิงหลักธรรมเหล่านี้มิได้แสดงว่าท่านมีปัญญาอันใดเลย ปัญญาที่แท้จริงนั้นอยู่ที่การแก้ปัญหาได้จริงที่เรียกว่า “ปฏิเวธ” ต่างหาก เฉกเช่น ท่านอิกคิวซัง นี่คือ ตัวอย่างของผู้ใช้ปัญญาที่แท้จริง ในบทความนี้ขออธิบายเรื่องการใช้ปัญญาที่แท้จริง ดังต่อไปนี้ ๑ เลิกพล่ามหลักธรรม ผู้มีปัญญาที่แท้จริงจะไม่พล่ามหลักธรรม แต่จะสามารถใช้ปัญญาแก้ไขปัญหาต่างๆ ได้อย่างแท้จริง ดังเช่น ท่านอิกคิวซัง ไม่เคยมีว่าท่านอิกคิวซังจะแสดงธรรมในเชิงปรัชญาว่าธรรมะคืออะไร อย่างนั้นอย่างนี้ ก็ไม่มี มีแต่ท่านอิกคิวซังใช้ปัญญาในการแก้ปัญหาต่างๆ ในชีวิตจริง นี่แหละคือผู้มีปัญญาที่แท้จริง อย่ามั่วพล่ามธรรมะอวดเบ่งแข่งกันไปวันๆ เลยครับ วนอยู่แต่ในหลักการ, หลักธรรมทั้งนั้น แต่ชีวิตจริงใช้การไม่ได้ ไม่มีปัญญาจะแก้ไขปัญหาให้ใคร ปัญหาสังคม ปัญหาของชาติบ้านเมืองก็ไม่รู้จะแก้อย่างไร แบบนี้ใช้ไม่ได้ครับ เป็นได้แค่พวก “สิบแปดมงกุฎ” เอาธรรมะมาพล่ามหลอกผู้คน ทว่า ไม่มีปัญ ญ าจะช่วยอะไรใครได้จริงครับ            ...
อ่านเพิ่มเติม